Social Media Karapatan Batas at Ang Responsibilidad ng Bawat Isa
Yes, I’m serious. I started my work on the web more than two decades ago. My first site was Helping Hand, which curated the best sites from around the web to help people with their computers and navigate resources on the Internet. Years later, I sold the domain to a company that helped folks quit smoking, one of my first
I began blogging on Blogger and waxed poetic about everything from politics to Internet tools. I was all over the place and mosy wrote for myself – without much of an audience. I belonged to a Marketing Book club in Indianapolis that quickly grew out of control. Over time, I discovered that more and more of the group were coming to me for technology advice. The combination of my technology background and my business and marketing acumen was in high demand as the Internet rapidly changed the industry.
After reading Naked Conversations, I was motivated to better brand and control the content on the site. I also wanted more control over the look and feel of my blog, so I moved to my domain in 2006 and built my first WordPress site. Since I was focused on marketing technology, I didn’t want the domain with my name to get in the way, so I moved the site (painfully) to its new domain in 2008 where it’s grown ever since.
Help Help Me Me Me...
The Martech Zone is owned and operated by DK New Media, LLC, a company I started in 2009. After working with virtually every major online marketing department in my tenure at ExactTarget and launching Compendium, I knew there was a great demand for my expertise and guidance within such a complex industry.
DK New Media is my company overseeing my publications, podcasts, workshops, webinars, and speaking gigs. Highbridge is my agency with two other partners that help companies maximize their investment in sales, marketing, and related products. We offer integration, migration, training, strategic consulting, and custom development.
Martech Zone is able to provide you this content at no cost because we monetize our site through ad revenue, affiliate links, and sponsorships. We would appreciate if you would remove your ad blocker as you view our site.Hindi ako sigurado kung pinapahalgahan nila ang mga konseptong Kristiyano, o hinaharang nila ang karapatan ng mga estudyante na ginagarantiya ng batas ng ating bansa.
Prwc » Ipagtanggol Ang Masa Laban Sa Pasistang Paninibasib
Hinarang ng St. Theresa’s College sa Cebu ang pagpunta sa graduation ng limang estudyante matapos na may lumabas na larawan ng mga estudyante sa Facebook na kung saan sila ay nakasuot lamang ng bikini. Ayon sa mga report, sa ilang mga larawan, di umano’y nakahawak ang mga dalagita ng alak.
Ayon daw sa school handbook ng STC, hindi pinapahintulutan ang mga estudyante na mag-post sa social media sites ng mga larawan na may “ample body exposure.” Ngunit ayon sa mga report, hindi naman daw malinaw ang magiging mga akmang parusa sa sinumang lumabag sa batas na ito.
Sa pagsusuring ito, susubukan kong ilagay sa legal na perspektibo ang isyung ito (ngunit hindi po ako abogado; ito ay base lamang sa aking pag-intindi ng batas bilang isang mamamayan), lalo na ang nabanggit na batas na pina-iiral ng STC. Mayroon bang karapatan ang isang paaralan na i-censor ang kung anumang sasabihin o ilalagay ng kanilang mga estudyante sa social networking sites?
Gwain 2 Quater 3 Worksheet
Section 4. No law shall be passed abridging the freedom of speech, of expression, or of the press, or the right of the people peaceably to assemble and petition the government for redress of grievances.
Ibig sabihin, ang Pilipinas ay pabor sa karapatan ng bawat mamamayan na makapaghayag ng kanilang saloobin at damdamin. Malaya nila itong gawin. Pero siyempre, kailangang gamitin ang karapatang ito nang may ibayong pag-iingat. Kailangang maging responsable sa paggamit ng karapatang ito, kahit na ito’y ginagarantiya na ng ating Saligang Batas. Ultimo ang paggamit ng social networking sites ay isang lugar upang magpahayag ng damdamin. Ang Facebook at Twitter, gaano man tayo malaya dito, ay kailangan ding gamitin nang may pag-iingat.
Ang social networking sites ay puwedeng i-set sa private. Maaaring limitahan ng gumagamit ang mga taong nakakakita ng kanyang mga larawan o pahayag. Ito rin ay isang paraan ng pakikipag-usap sa ibang mga tao sa pamamagitan ng Internet. Kung gayon, siguro’y pasok sa privacy of communication clause ang paggamit ng social media, yaman din lang na puwedeng i-private mode ang mga ito. Ito ang nakasaad sa Art. III, Sec. 3 (1) ng ating Saligang Batas:
Karapatan At Tungkulin M6.pptx
Section 3. (1) The privacy of communication and correspondence shall be inviolable except upon lawful order of the court, or when public safety or order requires otherwise, as prescribed by law.
Kung iisipin, ang social networking ay extra-curricular activity ng mga estudyante. Nagla-login sila sa Facebook, Twitter, Tumblr, at kung ano-ano pa pagkatapos ng kanilang pagpasok sa eskuwela. Dito nagpapatuloy ang interaksyon ng mga binata’t dalaga sa kanilang mga kaibigan at kaklase. Kahit anong mangyari, at kahit na may mga elemento ng social media na bukas sa publiko, mayroon pa ring mga maikokonsiderang pribado sa mga ganitong aktibidad sa Internet.
Kung ang freedom of expression at private communications ay nasa ating Saligang Batas, at ang social media ay may mga pribadong aspekto, tama ba at makatuwiran ang batas ng STC ukol sa mga larawan na nagpapakita ng ample body exposure?
Demokrasya At Pulitika Ng Pagbabago — Radikal Na Demokrasya Sa Social Media
Una, sa tingin ko, hindi makatuwiran na basta-basta maglatag ng batas ang paaralan na makaka-apekto sa karapatan ng mga estudyante. Tandaan natin na ang mga ito ay mga mamamayan din ng ating bansa. Sakop sila ng ating Saligang Batas at ng iba pang mga batas na pina-iiral sa Pilipinas. Uulitin ko: ang freedom of expression at private communications ay ginagarantiya na ng Saligang Batas. Ang anumang school rule na nagse-censor ng ginagawa ng mga estudyante sa social media ay isang ganap na hindi pagrespeto sa batas na umiiral sa ating bansa, lalo na ang pinakabatas ng Pilipinas.
Pangalawa, ang social networking ay ginagawa pagkatapos ng eskuwela. Dapat sana’y huwag nang makisawsaw ang eskuwelahan sa ginagawa ng mga estudyante sa social media. That’s their playpen. Hayaan natin sila na i-explore ang mga potensyal ng Facebook at Twitter at kung ano-ano pa upang matuto ang mga estudyante.
Pero siyempre, ang aking pangalawang punto ay hindi magtatapos nang walang babala. Kung hindi dapat mangi-alam nang basta-basta ang paaralan sa social affairs ng mga estudyante sa social networking, ano ang puwedeng magawa ng eskuwelahan?
Modyul 4 Batas Militar Teachers Guide A.del Rosario
Bilang mga tagaturo sa mga estudyante, maaaring i-integrate ng mga paaralan ang tamang paggamit ng social networking sa kanilang mga Values/Character Education at Computer Science subjects. Kung gusto nilang i-respeto ang karapatan ng mga bata na magpahayag ng kanilang mga damdamin, kailangan silang maturuan kung paano gamitin ang social media nang may responsibilidad. Tandaan ang cliche: with great power comes great responsibility.
Alam natin ang kapangyarihan ng social media – at ng buong Internet. Ipa-intindi dapat ng mga paaralan sa mga estudyante ang tama at responsableng paggamit ng social networking sites. Para sa akin, mas maiging turuan sila kaysa harangan sila.
Ang susunod na tatalakayin sa seryeng Pagsusuri sa #STCbikini Issue ay ang naging pagtanggi ng paaralan na papasukin sa graduation rites ang mga estudyanteng apektado. Susunod din ang isyu ng moralidad at ang mga kaso na kung saan sa aking palagay ay maaaring maki-alam ang mga eskuwelahan sa paggamit ng social media ng kanilang mga estudyante.
Komentar
Posting Komentar